Alfabet polski: 32 litery, dwuznaki i literowanie
Poziomy A1–B2 7 planów lekcji Ćwiczenia sprawdzane automatycznie
Alfabet polski ma 32 litery, w tym dziewięć ze znakami diakrytycznymi: ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż. Nie ma w nim liter q, v i x, a kilka głosek zapisujemy dwiema literami: sz, cz, rz, ch. Do tego ten sam dźwięk bywa zapisany na dwa sposoby: rzeka i żaba, góra i Ukraina. Na tej stronie są lekcje polskiego jako obcego z biblioteki edio o literach, literowaniu i pisowni, a na poziomie B2 także o skrótach (liczba lekcji: 7, poziomy A1–B2). Wypróbuj zadania z lekcji i wybierz lekcję według poziomu.
Alfabet polski – plany lekcji i ćwiczenia
7 planów lekcji, poziomy A1–B2. Każda to cała lekcja z czytaniem, słuchaniem i mówieniem, a jej strona pozwala wypróbować ćwiczenia z niej.
A1Plan lekcjiPolski A1.1Chrząszcz ze Szczebrzeszyna
A1Plan lekcjiPolski A1.1Dobre wiadomości: języki i przyjaciele
B1Plan lekcjiPolski B1.2Ó czy u? Wielkie dyktando
B2Plan lekcjiPolski B2.2Ogród na dachu BUW-u
B2Plan lekcjiPolski B2.2Projekt: nowe miejsce do nauki
B2Plan lekcjiPolski B2.2Fakt czy fejk?
B2Plan lekcjiPolski B2.2Srebro, woda i tunele
Alfabet polski – ćwiczenia online
Po jednym ćwiczeniu z 6 lekcji. To te same ćwiczenia, które twoi uczniowie robią w edio.
Alfabet polski – zasady i przykłady
Polski alfabet to 23 litery alfabetu łacińskiego i dziewięć liter ze znakami: z ogonkiem (ą, ę), z kreską (ć, ń, ó, ś, ź), z kropką (ż) i przekreślone ł. To osobne litery, a nie warianty zwykłych. Uczniom więcej kłopotu niż same litery sprawiają dwuznaki, miękkie spółgłoski i pary o jednym brzmieniu.
32 litery i ich nazwy
Przy literowaniu używamy polskich nazw liter: be, ce, jot, wu, igrek, zet. Litery ze znakami mają własne nazwy i miejsca w alfabecie: ć to cie, ł to eł, ż to żet, a ó nazywamy o z kreską. W słowniku wyrazy na ś stoją po wyrazach na s.
| Litera | Mówimy | Litera | Mówimy | Litera | Mówimy |
|---|---|---|---|---|---|
| a | a | i | i | r | er |
| ą | ą | j | jot | s | es |
| b | be | k | ka | ś | eś |
| c | ce | l | el | t | te |
| ć | cie | ł | eł | u | u |
| d | de | m | em | w | wu |
| e | e | n | en | y | igrek |
| ę | ę | ń | eń | z | zet |
| f | ef | o | o | ź | ziet |
| g | gie | ó | o z kreską | ż | żet |
| h | ha | p | pe |
Z lekcji Chrząszcz ze Szczebrzeszyna (Polski A1.1)
Dwuznaki i miękkie spółgłoski
Dwuznak to dwie litery oznaczające jedną głoskę: sz, cz, rz, ch, dz, dź, dż. Miękkie spółgłoski mają dwa zapisy: z kreską na końcu wyrazu i przed spółgłoską (cześć, koń), a przed samogłoską z literą i: siostra, ciasto, nie.
Dwie litery – jeden dźwięk
| Litery | Przykłady |
|---|---|
| sz | kapelusz, ratusz, proszę |
| cz | cześć, klucz, wieczór |
| rz | rzeka, dobrze, trzcina |
| ch | chleb, chrząszcz, Chiny |
| dz | bardzo, pieniądze |
| dż | dżem, dżinsy |
Miękkie dźwięki: ś czy si?
| Dźwięk | Przed samogłoską (a, e, i, o, u…) | Na końcu albo przed spółgłoską (ć, l, w…) |
|---|---|---|
| ś = si | siostra, Kasia | cześć, świat |
| ć = ci | ciasto, trzcina | cześć, pić |
| ź = zi | zielony, zima | źle, źródło |
| ń = ni | nie, Hiszpania | dzień, koń |
| dź = dzi | dziękuję, dzień | dźwięk, Łódź |
Z lekcji Chrząszcz ze Szczebrzeszyna (Polski A1.1)
Jedna głoska, dwie pisownie
Rz i ż, ch i h, ó i u brzmią tak samo, więc o pisowni decyduje wyraz: rzeka i żaba, chleb i herbata. Po p, t, k, ch i na końcu wyrazu rz brzmi jak sz: przepraszam, trzcina, Grzegorz.
Ten sam dźwięk – inne litery
| Ten sam dźwięk | Piszemy rz, ch, ó | Piszemy ż, h, u |
|---|---|---|
| rz = ż | rzeka, dobrze | żaba, plaża |
| ch = h | chleb, Chiny | herbata, Hiszpania |
| ó = u | góra, Kraków | Ukraina, dziękuję |
Uwaga na te dźwięki
- ą, ę: mówimy trochę przez nos – chrząszcz, dziękuję
- ł jest jak krótkie u – płaszcz, Michał
- w to inny dźwięk niż ł – Warszawa, wieczór
- rz po p, t, k, ch i na końcu brzmi jak sz – przepraszam, trzcina, Grzegorz
Z lekcji Chrząszcz ze Szczebrzeszyna (Polski A1.1)
Ó czy u? Reguły ortografii
Ó piszemy, gdy w innej formie lub w wyrazie pokrewnym jest o, e albo a (stół – stoły, mój – moja), i w zakończeniach -ów, -ówka: błędów, klasówka. U stoi na końcu wyrazu i w formach na -uje. Wyrazy bez reguły, jak góra, trzeba zapamiętać.
Ó czy u? Reguły ze szkoły
- ó, kiedy w innej formie jest o (rzadziej e albo a): stół – stoły, mój – moja, słów – słowo
- ó w końcówkach -ów, -ówka: Kraków, błędów, klasówka
- u na końcu wyrazu i w formach na -uje: autobusu, pracuje, potrzebuje
- ó bez reguły: te wyrazy trzeba zapamiętać, np. góra, róża
Uwaga: -ów zawsze przez ó!
Dopełniacz liczby mnogiej rodzaju męskiego często kończy się na -ów: unikam błędów, szukam wyrazów, potrzebuję słowników. Ta końcówka zawsze ma ó, nigdy u. Gramatyka pomaga w ortografii!
Z lekcji Ó czy u? Wielkie dyktando (Polski B1.2)
Skróty i skrótowce: kropka i odmiana
Skrót z ostatnią literą wyrazu piszemy bez kropki (dr, nr), a ucięty wcześniej z kropką (ul., godz.). Skrótowiec czytany jak wyraz i zakończony spółgłoską dostaje końcówkę po łączniku: w ZUS-ie, do BUW-u. Literowców zakończonych samogłoską, jak UW (u-wu), nie odmieniamy.
Skrótowce: po literach czy jak słowo?
| skrótowiec | pełna nazwa | jak czytamy | odmiana | przykład |
|---|---|---|---|---|
| UW | Uniwersytet Warszawski | po literach: u-wu | nie odmieniamy | studiuję na UW |
| CNK | Centrum Nauki Kopernik | po literach: ce-en-ka | nie odmieniamy | spotkajmy się w CNK |
| UE | Unia Europejska | po literach: u-e | nie odmieniamy | kraje UE |
| BUW | Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie | jak słowo: buw | w mowie i prasie: BUW-u, w BUW-ie; urzędowo także bez końcówki | idę do BUW-u; Ogród na dachu BUW |
| ZUS | Zakład Ubezpieczeń Społecznych | jak słowo: zus | ZUS-u, w ZUS-ie | mama pracuje w ZUS-ie |
Z lekcji Ogród na dachu BUW-u (Polski B2.2)
Nie i przedrostki: razem czy osobno?
Przedrostki piszemy łącznie: antywirus, pseudonauka. Nie łączymy z przymiotnikami i imiesłowami przymiotnikowymi (niewiarygodny, niesprawdzona wiadomość), a od czasowników oddzielamy: nie sprawdził. Osobno stoi też przyimek z rzeczownikiem: bez podstaw, ale bezpodstawny.
Razem czy osobno?
Przedrostki piszemy razem ze słowem: niewiarygodny, bezpodstawny, antywirus, pseudonauka. Imiesłów z nie- też zawsze razem: niesprawdzona wiadomość. Ale nie z czasownikiem piszemy osobno: Nikt tego nie sprawdził. Osobno piszemy też przyimek z rzeczownikiem: ta teza jest bez podstaw = jest bezpodstawna.
Z lekcji Fakt czy fejk? (Polski B2.2)
Pytania o alfabet polski
Ile liter ma alfabet polski?
Jakie są polskie litery?
Jakie są dwuznaki w języku polskim?
Jak wymawiać ą, ę, ł i w?
Czym różni się rz od ż, a ó od u?
Jak literować po polsku?
Kiedy po skrócie stawiamy kropkę?
Jak odmieniać skrótowce?
Jak uczyć obcokrajowców alfabetu polskiego?
Jakie zabawy pomagają ćwiczyć polskie litery?
Więcej gramatyki polskiej
Lekcje do każdego zagadnienia gramatyki polskiej, od przypadków po aspekt czasownika. Wszystkie zagadnienia