Tryb przypuszczający: chciałbym, gdybym i grzeczne prośby

Levels A2 to B1 10 lesson plans Exercises that check themselves

Tryb przypuszczający, nazywany też trybem warunkowym, służy do grzecznych próśb, życzeń, rad i sytuacji wyobrażonych: Chciałabym tę serwetkę, Czy mógłby pan mi pomóc?, Gdybym miał czas, pojechałbym do Gdańska. Tworzymy go z formy czasu przeszłego, cząstki by i końcówki osobowej: -m, -ś, -śmy, -ście. Ta strona pokazuje go od strony nauczania polskiego jako obcego: zasady na schematach z lekcji, ćwiczenia do wypróbowania i lekcje według poziomu (liczba lekcji: 10, poziomy A2 to B1). Wszystkie lekcje są interaktywne, a ich ćwiczenia sprawdzane automatycznie.

Try the Tryb przypuszczający exercises

One exercise from each of 6 lessons. These are the same exercises your students do in edio.

Tryb przypuszczający explained

Formę trybu przypuszczającego składamy z trzech części: chciał + by + m = chciałbym. Rodzaj widać tak samo jak w czasie przeszłym: chciałbym mówi mężczyzna, chciałabym kobieta, a chcielibyśmy grupa z mężczyzną. W zdaniu z gdyby cząstka by stoi w każdej części tylko raz: gdybym miał, a nie „gdybym miałbym”.

Chciałbym, chciałabym: forma grzeczna

Pierwsze spotkanie z trybem przypuszczającym to zwykle chciałbym zamiast chcę w sklepie czy kawiarni. Tabela odmienia chcieć przez wszystkie osoby w dwóch kolumnach: dla mężczyzn i grup z mężczyzną oraz dla kobiet. Po chciałbym stoi rzeczownik (tę serwetkę) albo bezokolicznik (kupić pamiątkę).

Kto?mężczyzna / grupa z mężczyznąkobieta / same kobietyprzykład
jachciałbymchciałabymOlena: Chciałabym tę serwetkę.
tychciałbyśchciałabyśOlena, chciałabyś spróbować?
on, ona, onochciałbychciałaby (ono: chciałoby)Kuba chciałby obrus.
pan, panichciałbychciałabyPani chciałaby tę serwetkę?
mychcielibyśmychciałybyśmyChcielibyśmy obejrzeć wystawę.
wychcielibyściechciałybyścieChciałybyście zobaczyć Koniaków?
oni, onechcielibychciałybyTuryści chcieliby kupić pamiątki.
państwo / paniepaństwo: chcielibypanie: chciałybyCzy państwo chcieliby coś obejrzeć?

From the lesson Chciałabym tę koronkę! Koniaków (Polski A2.2)

Czy mógłby Pan…? Grzeczne pytania

Prośbę do obcej osoby budujemy z czy, formą móc i bezokolicznikiem: Czy mógłby Pan przesłać plan zajęć? Forma zależy od adresata: mógłbyś do kolegi, mogłabyś do koleżanki, mógłby Pan, mogłaby Pani, mogliby Państwo. W e-mailu te zwroty piszemy wielką literą.

Do kogo?Grzeczne pytanie
do kolegi (ty)Kuba, czy mógłbyś mi pomóc?
do koleżanki (ty)Olena, czy mogłabyś przeczytać mój e-mail?
do panaCzy mógłby Pan otworzyć mi pokój?
do paniCzy mogłaby Pani przesłać mi plan zajęć?
do biura, do grupy (państwo)Czy mogliby Państwo pomóc mi z dokumentami?
ja: grzeczny początekChciałbym / Chciałabym zapytać, czy mogę mieszkać w akademiku.

From the lesson Semestr w Polsce z Erasmusem+ (Polski A2.2)

Każdy czasownik: czas przeszły + by + końcówka

Tak jak chciałbym tworzymy tryb przypuszczający od każdego czasownika: zrobił + by + m, zrobiła + by + ś. W liczbie mnogiej podstawą jest forma oni albo one (zrobili, zrobiły), więc zrobilibyśmy i zrobiłybyśmy. W 3. osobie końcówki brak: zrobiłby, zrobiłaby.

kto?mężczyzna / mężczyźni (też grupa mieszana)kobieta / kobiety
jazrobiłbymzrobiłabym
tyzrobiłbyśzrobiłabyś
on / ona (ono: zrobiłoby)zrobiłbyzrobiłaby
myzrobilibyśmyzrobiłybyśmy
wyzrobilibyściezrobiłybyście
oni / onezrobilibyzrobiłyby

From the lesson Gdybym robiła gry… (Polski B1.1)

Gdyby + czas przeszły: warunek nierealny

Sytuację, której nie ma, opisujemy z gdyby. Końcówkę osobową dołączamy wtedy do gdyby (gdybyśmy, gdybyście), a czasownik ma formę czasu przeszłego bez końcówki osobowej: Gdybyśmy umieli to przeczytać, wiedzielibyśmy więcej. Druga część zdania stoi w trybie przypuszczającym.

kto?gdyby + czas przeszłyco wtedy?
my: Olena i TomGdybyśmy umieli to przeczytać,wiedzielibyśmy, co to za rośliny.
my: Olena i SofiaGdybyśmy umiały to przeczytać,wiedziałybyśmy, co to za rośliny.
wy: Olena i TomGdybyście mieli klucz,odszyfrowalibyście tekst.
on: autorGdyby autor napisał zwykły tekst,ktoś przeczytałby go już dawno.
ona: książkaGdyby książka była po łacinie,Olena rozumiałaby nazwy roślin.
oni: naukowcyGdyby naukowcy znaleźli klucz,wiedzieliby, o czym jest książka.
one: koleżankiGdyby koleżanki miały czas,szukałyby klucza.

From the lesson Gdybyśmy umieli to przeczytać… (Polski B1.1)

Można by, trzeba by: propozycja bez osoby

Cząstkę by dodajemy też do można, trzeba i warto, a od należy tworzymy należałoby. Tak powstaje grzeczna propozycja, w której nie mówimy, kto ma coś zrobić: Można by naprawić alejki. Można by, trzeba by i warto by piszemy osobno, a należałoby razem.

Cztery propozycje + bezokolicznik

propozycjaco znaczy?przykład z Plant
można by + bezokolicznikjest taka możliwość, to jeden pomysłMożna by naprawić alejki.
warto by + bezokolicznikto dobry pomysł, będzie z tego coś dobregoWarto by posadzić nowe drzewa.
trzeba by + bezokolicznikto jest potrzebne, ale mówimy grzecznieTrzeba by oddzielić ścieżkę dla rowerów.
należałoby + bezokoliczniktak byłoby dobrze i właściwie; bardziej oficjalnieNależałoby uzupełnić żywopłot.

Pisownia: osobno czy razem?

formajak piszemy?też poprawnie
można byosobno: można + bymożna by było (albo: można byłoby)
trzeba byosobno: trzeba + bytrzeba by było (albo: trzeba byłoby)
warto byosobno: warto + bywarto by było (albo: warto byłoby)
należałobyrazem: należało + by–

From the lesson Tam, gdzie stały mury: krakowskie Planty (Polski B1.2)

Prośba, marzenie, rada, warunek: kiedy go używamy

Tryb przypuszczający ma cztery główne zadania: grzeczna prośba (Czy mógłby pan zamknąć okno?), marzenie (Wolałabym mieszkać w centrum), rada (Na twoim miejscu kupiłbym rower) i warunek nierealny. W mowie potocznej by często odrywa się od czasownika: Ja bym chciał.

  • Grzeczna prośba: Czy mógłby Pan zamknąć okno? Chciałabym zapytać o odbiór śmieci.
  • Życzenie, marzenie: Chciałbym mieszkać na wsi. Wolałabym mieszkać w centrum.
  • Rada: Na twoim miejscu kupiłbym rower. Radę dajemy też z „powinien”: Powinieneś / Powinnaś kupić rower.
  • Warunek nierealny: Gdybym miał ogród, uprawiałbym warzywa. (Nie mam ogrodu.)
  • W mowie potocznej „by” może stać przed czasownikiem: Ja bym chciał = Chciałbym. Ja bym nie mógł = Nie mógłbym.

From the lesson Miasto czy wieś? Tryb przypuszczający (Polski B1 · Egzamin)

Questions about tryb przypuszczający

Co to jest tryb przypuszczający?
Tryb przypuszczający wyraża prośby, życzenia, rady i sytuacje wyobrażone. Rozpoznasz go po cząstce by połączonej z formą czasu przeszłego: chciałbym, mogłabyś, pojechalibyśmy. Nie opisuje faktów, tylko możliwości, marzenia i uprzejme prośby. Obok trybu oznajmującego (pracuję) i rozkazującego (pracuj) to trzeci tryb polskiego czasownika: pracowałbym.
Jak tworzy się tryb przypuszczający?
Do formy czasu przeszłego dodajemy by i końcówkę osobową. Ja: mieszkał + by + m = mieszkałbym (kobieta: mieszkałabym), ty: mieszkałbyś, my: mieszkalibyśmy lub mieszkałybyśmy, wy: mieszkalibyście. W 3. osobie końcówki nie ma: mieszkałby, mieszkałaby, mieszkaliby. Uwaga na zmiany w temacie: mógłbym, ale mogłabym; wziąłbym, ale wzięłabym.
Kiedy mówimy chciałbym, a kiedy chciałabym?
Chciałbym mówi mężczyzna, a chciałabym kobieta. Rodzaj pochodzi z czasu przeszłego: chciał i chciała. W liczbie mnogiej chcielibyśmy mówi grupa z co najmniej jednym mężczyzną, a chciałybyśmy grupa samych kobiet. Do pana mówimy Czy chciałby pan…?, do pani Czy chciałaby pani…?, a do kilku osób Czy chcieliby państwo…?
Gdyby czy jeśli: jaka jest różnica?
Jeśli wprowadza warunek realny, a gdyby – wyobrażony. Po jeśli stoi zwykły czas: Jeśli jutro będę mieć czas, pójdę na basen (to możliwe). Po gdyby stoi forma czasu przeszłego, a w drugiej części tryb przypuszczający: Gdybym miał czas, poszedłbym na basen (nie mam czasu). Zdanie „Gdybym będę mieć czas” miesza oba typy i jest błędne.
Czy można powiedzieć „ja bym chciał”?
W mowie potocznej „by” może stać przed czasownikiem. Ja bym chciał znaczy to samo co chciałbym, a Ja bym nie mógł to samo co nie mógłbym. W pytaniach by często dołącza do słowa pytającego, także w piśmie: Co byś zrobił? = Co zrobiłbyś? Niezależnie od miejsca cząstka pojawia się w każdej części zdania tylko raz.
Jakie błędy w trybie przypuszczającym robią obcokrajowcy?
Najczęstszy błąd to podwójne by: „gdybym miałbym”. Poprawnie: Gdybym miał czas, pojechałbym do Gdańska. Uczniowie mylą też rodzaj (kobieta mówi chciałbym), dodają końcówkę czasu przeszłego („gdybym miałem”), łączą pan z formą dla ty („mógłbyś pan”) i dają grupie z mężczyzną formę na -ły: „Tomek i Giorgi mieszkałyby” zamiast mieszkaliby.
Jak uczyć trybu przypuszczającego obcokrajowców?
Zacznij od gotowych zwrotów grzecznościowych, a gdyby zostaw na później. W kursie Polski A2.2 · Ciekawi świata uczniowie najpierw mówią Chciałabym tę serwetkę w sklepie z koronką, a potem piszą e-mail do biura na uczelni z pytaniem Czy mógłby Pan…?. W kursie Polski B1.1 · Historie w podróży przenoszą ten wzór na każdy czasownik i budują zdania z gdyby, a na poziomie B1.2 poznają można by i trzeba by.
Jakie pytania i gry pomagają ćwiczyć tryb przypuszczający?
Najlepiej działają pytania „Co byś zrobił, gdyby…?”. Każdy losuje sytuację (gdybyś wygrał milion, gdybyś była niewidzialna) i odpowiada pełnym zdaniem, a grupa dopytuje. Dobrze sprawdzają się też łańcuchy zdań (Gdybym miała psa, chodziłabym na spacery. Gdybym chodziła na spacery…) i scenki w urzędzie z prośbami Czy mógłby pan…?. W lekcjach B1.1 z gdyby takie pytania losuje koło w części na mówienie.
Gdzie poćwiczyć tryb przypuszczający online?
W zadaniach online, które są sprawdzane automatycznie. Ćwiczenia powyżej pochodzą z lekcji z tej strony. Uczniowie wybierają formę dla mężczyzny lub kobiety, wpisują czasowniki w trybie przypuszczającym, wypełniają tabele i odpowiadają w czacie. Tekst i nagranie z pracy domowej ocenia nauczyciel. Lekcje działają na zajęciach na żywo i w domu, a 7-dniowy okres próbny otwiera całą bibliotekę.

Teach Polish with ready-made lessons

No credit card required